WIEKELIEDJES zijn verfijnde luisterliedjes met een rauw randje. Ze nemen je mee naar een wereld die groot en klein is, lieflijk en rauw tegelijkertijd – met altijd wel een sluimerend en twijfelend verlangen naar de overkant. Wieke’s Nederlandstalige teksten worden door prachtige melodieën ondersteund en zijn ijzersterk: ze vangen het herkenbare gevoel van onbehagen, verlangen naar wat komt en heimwee naar wat was.
EP-RELEASE IN 2x UITVERKOCHT THEATER KIKKER Op 22 maart kwam haar debuut-EP ‘En ik overdrijf uit’ wat uitbundig gevierd werd in een tot twee keer toe uitverkocht Theater Kikker. Op deze EP staan onder andere de goed ontvangen singles Illusies, Gletsjers worden water en de door NPORadio1 gedraaide single En ik overdrijf – dat door Ronald Giphart omschreven werd als ‘fantastische muziek’.
SCHAAMTE OVERWINNEN Sinds 2024 heeft Wieke zich gestort op het schrijven van eigen liedjes en het laten horen van haar unieke stem. Eigenlijk datgene doen waar ze als kind al druk mee was: liedjes maken met haar gitaar. Toen nog à la Kurt Cobain. Nu à la zichzelf. Ondanks de knikkende knieën tijdens het eerste optreden in Café Moira in Utrecht heeft ze het podium niet meer verlaten: Wieke speelde door het hele land en dat wierp zijn (of haar?) vruchten af: een vliegende start die leidde tot haar eerste avondvullende optredens in de Roode Remise, Torpedo Theater en nu dus een tot twee keer toe uitverkocht Theater Kikker.
TONPROATERS, KURT COBAIN EN BACH Als kind was Wieke al gebiologeerd door het podium en het verhaal erachter. Met open ogen en mond manoeuvreerde ze zich als 7-jarige een weg in de backstageruimte van de tonproaters (van wie haar vader er een was). De tonproaters in de make up te zien zitten, het was mágisch (het waren net mensen!). Later verruilde ze haar liefde voor de backstage voor een ongekende fascinatie voor Kurt Cobain, de gitaar en zijn muziek. Via hem leerde ze zichzelf gitaar (videobanden op pauze zetten, akkoorden naspelen, jawel). Daarnaast volgde ze nog altijd haar klassieke pianolessen en gaf de routine van Bach ook een zekere rust (in het veelal onrustige, piekerende kinderhoofd). Maar het was de gitaar waarop ze als puber haar eerste liedjes schreef. Als drummer en toetsenist speelde Wieke jarenlang in verschillende bandjes op diverse podia in Nederland. Totdat het tijd werd voor eigen werk. En een eigen plek op dat podium. Met een eigen stem. De schaamte voorbij. Wieke zit in de lift en je mag met haar mee!
Op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen rondom WIEKELIEDJES? Schrijf je in voor de nieuwsbrief!